MEB izin Yönergesi

MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI İZİN YÖNERGESİ 
BİRİNCİ BÖLÜM 

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar 

Amaç 

MADDE 1- (1) Bu Yönergenin amacı, Millî Eğitim Bakanlığı personelinin izin 

haklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. 

Kapsam 

MADDE 2- (1) Bu Yönerge, Millî Eğitim Bakanlığı personelini kapsar. 

Dayanak 

MADDE 3- (1) Bu Yönerge, 14/07/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları 

Kanunu, 22/05/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu ve 25/08/2011 tarihli ve 652  sayılı  Millî  Eğitim  Bakanlığının  Teşkilât  ve  Görevleri  Hakkında  Kanun  Hükmünde  Kararname  ile  06/06/1978  tarihli  ve  7/15754  sayılı  Bakanlar  Kurulu  Kararıyla  yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar hükümlerine  dayanılarak hazırlanmıştır. 

Tanımlar 

MADDE 4- (1) Bu Yönergede geçen; 

a) Amir: Bu Yönerge ile izin verme yetkisi verilenleri, 

b) Bakan: Millî Eğitim Bakanını, 

c) Bakanlık: Millî Eğitim Bakanlığını, 

ç)   Geçici   personel:   657   sayılı   Devlet   Memurları   Kanununun   4   üncü 

maddesinin(C)bendine göre geçici personel statüsünde görev yapanları, 

d) Hastalık raporu: İlgili mevzuatında öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde 

yapılan muayene ve tedavi sonucunda yetkili hekim ve sağlık kurulları tarafından  hastanın sağlık durumunu belirtmek amacıyla düzenlenen belgeyi, 

e)  İşçi:  4857  sayılı  Kanunun  2  nci  maddesine  göre  bir  iş  sözleşmesine  dayanarak çalışan gerçek kişiyi, 

f)  İzin:  Millî  Eğitim  Bakanlığı  personelinin, bu  Yönergede  belirtilen  süre  ve  şartlarda olmak üzere, amirleri tarafından uygun bulunan zamanlarda görevlerinden  geçici olarak ayrılmalarını, 

g) Kurul raporu: İlgili mevzuatında öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde  yapılan muayene ve tedavi sonucunda hastanın sağlık durumunu belirtmek amacıyla  oluşturulan sağlık kurulları tarafından düzenlenen belgeyi, 

ğ) Memur: 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (A)  bendine göre memur statüsünde görev yapanları, 

h)   Memuriyet   mahalli:   Memur   ve   hizmetlinin   asıl   görevli   olduğu   veya  ikametgahının  bulunduğu  şehir  ve  kasabaların  belediye  sınırları  içinde  bulunan  mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu  şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü  veya kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri, 

ı)  Sözleşmeli  personel:  657  sayılı  Devlet  Memurları  Kanununun  4  üncü  maddesinin (B) bendine göre sözleşmeli personel statüsünde görev yapanları, 

i) Yıl: Bir takvim yılını, ifade eder. 

İKİNCİ BÖLÜM 
Memurların İzinleri 

İzin çeşitleri 

MADDE 5- (1) Memurlar için öngörülen izin çeşitleri şunlardır:  a) Yıllık izin, 

b) Mazeret izni, 

c) Hastalık ve refakat izni, 

ç) Aylıksız izin, 

d) Diğer izinler. 

İzin vermeye yetkili amirler 

MADDE 6- (1) İzin vermeye yetkili amirler: 

a) (Ek: 13/05/2013-943496 Bakan Onayı) Merkez teşkilâtında;   

1) Müsteşar, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanı, Rehberlik ve Denetim Başkanı, 

Basın  ve  Halkla  İlişkiler  Müşaviri,  bakanlık  müşavirleri  ve  Özel  Kalem  Müdürüne  Bakan, 

2)  Müsteşar  Yardımcıları,  İç  Denetim  Birimi  Başkanı  ve  birim  amirlerine  Müsteşar 

3) (Değişik İbare: 10/04/2015-33052 Bakan Onayı) Daire başkanlarına birim 

amirleri, 

4) Diğer memurlara (Değişik İbare: 10/04/2015-33052 Bakan Onayı) Daire  başkanları, 

b) Taşra teşkilâtında: 

1) İl millî eğitim müdürlerine vali, ilçe millî eğitim müdürlerine kaymakamlar, 

2) İl millî eğitim müdür yardımcıları (Değişik İbare: 10/04/2015-33052 Bakan 

Onayı)  ile  şahsa  bağlı  eğitim  uzmanları  ve  maarif  müfettişlerine  il  millî  eğitim  müdürleri, 

3) Şube müdürleri, tesis müdürleri ve okul müdürlerine bağlı oldukları il/ilçe  millî eğitim müdürleri, 

4) Diğer memurlardan il/ilçe millî eğitim müdürlüklerinde görev yapanlara şube  müdürleri, eğitim kurumlarında görev yapanlara eğitim kurumu müdürleri, 

c) Yurt dışı teşkilâtında; 

1) Eğitim müşavirlerine büyükelçiler, 
2) Eğitim ataşelerine başkonsoloslar,  
tarafından verilir. 

Yıllık izin 

MADDE 7- (1) Öğretmen dışındaki memurlar, kendilerine ikinci görev olarak 

okul/kurum yöneticiliği verilenler ve yüz yüze eğitim yapılmayan eğitim kurumlarında 
görevli öğretmenlerden hizmet süresi bir yıldan on yıla kadar (on yıl dâhil) olanların  yıllık izin süreleri yirmi gün, on yıldan fazla olanların ise otuz gündür. 

(2)  Memura  verilecek  yıllık  izin  süresinin  hesabında,  hangi  statüde  olursa  olsun  kamu  kurumlarında  geçen  hizmet  süreleri,  kamu  kurum  ve  kuruluşlarında  geçmese  dahi  Devlet  memurlarının  kazanılmış  hak  aylıklarında  değerlendirilen  hizmet süreleri dikkate alınır. 

(3) Yıllık izinlerini memuriyetlerinin bulunduğu yer dışında geçirecek olanların 
izin  sürelerine,  görev  yeri  ile  iznin  geçirileceği  yerin  uzaklığı  dikkate  alınarak  ve 

zorunlu haller belirtilmek suretiyle izin vermeye yetkili amirlerince gidiş ve dönüş için  en çok ikişer gün olmak üzere yol süresi eklenebilir. 

(4)   Yıllık   izinler,   görevin   aksamaması   şartıyla   amirin   uygun   bulacağı  zamanlarda toptan veya kısım kısım kullanılabilir. 

(5) Birbirini izleyen iki yılın izni, içinde bulunulan yılda aynı usulle kullanılabilir.  Bir önceki yıldan devreden izin ile içinde bulunulan yıla ait izin toplamının kısmen  veya toptan kullanılamaması hâlinde, sadece içinde bulunulan yıl iznine denk olan  kısmı bir sonraki yılda kullanılabilir. Bu şekilde yıl içinde kullanılan izinler öncelikle bir  önceki yıldan devreden izin süresinden düşülür. 

(6) Diğer hizmet sınıflarına ait kadrolara atanan öğretmenlerden yarıyıl ve yaz  tatilini kullanmış olanlara, o hizmet yılına ait yıllık izin verilmez. Bunlardan yarıyıl  tatilini kullanmış ancak yaz tatilini kullanmamış olanlara, kullanabilecekleri yıllık izin  süresinden  yarıyıl  tatiline  ait  süre  düşülerek  o  yıl  için  kalan  süre  kadar  izin  kullandırılır. 

(7) Memurluğa açıktan ve kurumlar arası atananlara, göreve başladıkları yılın  yıllık izni aynı usulle kullandırılır. 

(8)   (Değişik:   10/04/2015-33052   Bakan   Onayı)   Aday   memurlardan   izin  süresinin hesabında değerlendirilecek süreler bakımından bir yıllık hizmet süresini  dolduranlara yıllık izin verilir. 

(9) Memurlara gelecek yılın izninden düşülmek üzere yıllık izin verilemez. 

(10) Öğretmenler yaz ve dinlenme tatillerinde izinli sayılırlar. Bunlara ayrıca 

yıllık izin verilmez. 

Yıllık izin vermekle yetkili amirler ve amirin takdir hakkı 

MADDE  8-  (1)  Yıllık  izin  memurun  isteği  üzerine  6  ncı maddede  belirtilen 

amirler tarafından verilir. 

(2) Amirler, memurların yıllık izinlerini kullanmalarında takdir hakkına sahiptir. 

Amirler  bu  haklarını,  görevin  aksamamasını  ve  memurların  isteklerini  birlikte  göz  önünde bulundurarak, açıklık  ve eşitlik ilkeleri çerçevesinde memurların yıllık izin  zamanını planlayarak kullanırlar. 

İzinli memurların göreve çağrılması 

MADDE 9- (1) Yıllık iznini kullanmakta olan memurlardan hizmetine ihtiyaç 

duyulanlar, izin vermeye yetkili amirler veya üst amirlerce yazılı veya kayıt altına  alınmak  şartıyla  sözlü  olarak  göreve  çağrılabilir.  Bu  durumda  memurun  belli  yol  süresini takip eden ilk iş gününde görevine dönmesi zorunludur. 

Mazeret izni 

MADDE 10- (1) Verilmesi zorunlu olan mazeret izinleri şunlardır: 

a) Kadın memura doğum yapmasından önce 8 hafta ve doğum yaptığı tarihten 

itibaren 8 hafta olmak üzere toplam 16 hafta süre ile aylıklı izin verilir. Çoğul gebelik  halinde  doğumdan  önceki  8  haftalık  süreye  2  hafta  süre  eklenir.  Sağlık  durumu  uygun olduğu takdirde hekimin onayı ile memur isterse doğumdan önceki 3 haftaya  kadar çalışabilir. Bu durumda, kadın memurun fiilen çalıştığı süreler doğum sonrası  analık izni süresine eklenir. 

b) Doğumun erken gerçekleşmesi sebebiyle, doğum öncesi analık izninin 
kullanılamayan bölümü de doğum sonrası analık izni süresine ilave edilir. 

c) Doğumun beklenen tarihten sonra gerçekleşmesi halinde, fazladan geçen  süreler doğum sonrası analık izni süresinden düşülmez. 

ç) Doğumda veya doğum sonrasında analık izni kullanılırken annenin ölümü  hâlinde, isteği üzerine memur olan babaya anne için öngörülen süre kadar izin verilir. 

d)  Kadın  memura,  çocuğunu  emzirmesi  için  doğum  sonrası  analık  izni  süresinin bitim tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde bir  buçuk saat süt izni verilir. 

e)  Erkek  memura,  isteği  üzerine  eşinin  doğum  yapması  nedeniyle  doğum  tarihinden itibaren on gün izin verilir. 

f)   (Değişik:   10/04/2015-33052   Bakan   Onayı)   Memura   isteği   üzerine  kendisinin veya çocuğunun evlenmesi halinde resmi nikah tarihinden, düğünün resmi  nikahtan    sonra    yapılması    durumunda    ise    memurun    tercihi    göz    önünde  bulundurularak resmi nikah veya düğün tarihinden itibaren yedi gün izin verilir. 

g) Memura, isteği üzerine eşinin, çocuğunun, kendisinin veya eşinin ana, baba  veya kardeşinin ölümü halinde ölüm tarihinden itibaren yedi gün izin verilir. 

ğ) (Ek: 10/04/2015-33052 Bakan Onayı) Memurlara, en az yüzde 70 oranında  engelli ya da süreğen hastalığı olan çocuğunun (çocuğun evli olması durumunda  eşinin de en az yüzde 70 oranında engelli olması kaydıyla) hastalanması halinde  hastalık raporuna dayalı olarak ana veya babadan sadece biri tarafından kullanılması  kaydıyla bir yıl içinde toptan veya bölümler halinde on güne kadar mazeret izni verilir. 

(2) Amirin takdirine bağlı olan mazeret izinleri şunlardır: 

a) Birinci fıkrada belirtilen hallerden başka, memurlara mazeretleri nedeniyle 

bir yıl içinde toptan veya kısım kısım olarak on gün izin verilebilir. 

b)  Memura,  zorunluluk  halinde  ve  memurun  gelecek  yıl  kullanacağı  yıllık 

izninden  düşülmesi  şartıyla  ikinci  defa  on  gün  mazeret  izni  verilebilir.  Bu  izin  öğretmenlere verilmez. 

(3)  (Ek:  05/04/2013-485808  Bakan  Onayı)  Birinci  fıkraya  göre  verilecek  mazeret izinleri memurun isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler, ikinci fıkraya  göre  verilecek  mazeret  izinleri  ise  memurun  isteği  üzerine  657  sayılı  Devlet  Memurları   Kanununun   104   üncü   maddesinin   (C)   fıkrasında   belirtilen   amirler  tarafından verilir. 

Hastalık ve refakat izni 

MADDE 11- (1) Memura, verilecek raporda gösterilecek lüzum üzerine kanser, 

verem ve akıl hastalığı gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığı hâlinde  onsekiz aya kadar, diğer hastalık hâllerinde ise oniki aya kadar hastalık izni verilir.  Azamî izin sürelerinin hesabında, aynı hastalığa bağlı olarak fasılalarla kullanılan  hastalık  izinleri  de,  iki  izin  arasında  geçen sürenin bir  yıldan  az  olması  kaydıyla  dikkate alınır. 

(2) İzin süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu  ile  tespit  edilen  memurun  izni,  birinci  fıkrada  belirtilen  süreler  kadar  uzatılır.  Bu  sürenin sonunda da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır.  Memurun,  hastalığı  sebebiyle  yataklı  tedavi  kurumunda  yatarak  gördüğü  tedavi  süreleri, birinci fıkrada belirtilen hastalık iznine ait sürenin hesabında dikkate alınır. 

(3) Görevi sırasında veya görevinden dolayı bir kazaya veya saldırıya uğrayan  veya bir meslek hastalığına tutulan memur, iyileşinceye kadar izinli sayılır. 

(4) Devlet Memurlarına Verilecek Hastalık Raporları ile Hastalık ve Refakat  İznine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre memurlara tek  hekim  raporu  ile  bir  defada  en  çok  on  gün  rapor  verilebilir.  Raporda  kontrol  muayenesi öngörülmüş ise kontrol muayenesi sonrasında tek hekim tarafından en  çok on gün daha rapor verilebilir. 

(5) Kontrol muayenesi sonrası hastalığın devam etmesi sebebiyle verilecek  hastalık  raporlarının  on  günü  aşması  durumunda,  bu  raporun  sağlık  kurulunca  verilmesi zorunludur. 

Ancak  o  yerde  sağlık  kurulu  bulunan  Sosyal  Güvenlik  Kurumu  ile  sözleşmeli  bir  sağlık  hizmet  sunucusu  bulunmaması  ve  hastanın  tıbbî  sebeplerle  sağlık  kurulu  bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli sağlık hizmet sunucusuna nakline  imkân  bulunmaması  hâlinde  tek  hekim  en  çok  on  gün  daha  hastalık  raporu  düzenleyebilir.   Raporda   nakle   engel   olan   tıbbî   sebeplerin   hekim   tarafından  belirtilmesi   zorunludur.   Bu   şekilde   tek   hekim   tarafından   düzenlenen   hastalık  raporlarının geçerli sayılabilmesi için, bunların il sağlık müdürlüğünün belirleyeceği  sağlık kurullarınca onaylanması şarttır. 

(6) Memurlara bir takvim yılı içinde tek hekim tarafından verilecek raporların  toplamı  kırk  günü  geçemez.  Bu  süreyi  geçen  hastalık  raporları  sağlık  kurulunca  verilir.   Tek   hekimlerin   değişik   tarihlerde   düzenledikleri   hastalık   raporlarında  gösterdikleri  zorunluluk  üzerine  yıl  içinde  toplam  kırk  gün  hastalık  izni  kullanan  memurların, o yıl içinde bu süreyi aşacak şekilde tek hekimlerden aldıkları ilk ve  müteakip  raporların  geçerli  sayılabilmesi  için  bunların  resmî  sağlık  kurullarınca  onaylanması gereklidir. 

(7) Aile hekimi ve kurum tabiplerinin vereceği raporlar da tek hekim raporu 
kapsamında değerlendirilir. 

(8)   Yurt   dışında   tek   hekim   veya   sağlık   kurulları,   ilgili   ülkenin   mahallî  mevzuatında tespit edilmiş süreler dâhilinde hastalık raporu düzenleyebilirler. Ancak  bu şekilde alınan raporlara dayalı olarak birinci fıkradaki süreler dâhilinde hastalık izni  verilebilmesi   için   raporun   ve   raporda   belirtilen   sürelerin   o   ülke   mevzuatına  uygunluğunun dış temsilciliklerce onaylanması zorunludur. 

(9) Memurun bakmakla yükümlü olduğu veya memur refakat etmediği takdirde  hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir  kaza geçirmesi veya tedavisi uzun süren bir hastalığının bulunması hâllerinde, bu  hâllerin  sağlık  kurulu  raporuyla  belgelendirilmesi  şartıyla,  aylık  ve  özlük  hakları  korunarak, üç aya kadar izin verilir. Gerektiğinde bu süre bir katına kadar uzatılır.  Buna göre; 

(a)  Memurun,  bakmakla  yükümlü  olduğu  ana,  baba,  eş  ve  çocuklarından  birinin veya bakmakla yükümlü olmamakla birlikte refakat edilmediği takdirde hayatı  tehlikeye girecek olan ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir  kaza geçirdiğini ya da tedavisi uzun süren bir hastalığı bulunduğunu sağlık kurulu  raporuyla belgelendirmesi zorunludur. 

(b) (a) bendi çerçevesinde düzenlenecek ve refakat sebebiyle izin verilmesine  esas teşkil edecek sağlık kurulu raporunda refakati gerektiren tıbbî sebepler, refakat  edilmediği  takdirde  hayatî  tehlike  bulunup  bulunmadığı,  sürekli  ve  yakın  bakım  gerekip gerekmediği, üç ayı geçmeyecek şekilde refakat süresi ve varsa refakatçinin  sahip olması gereken özel nitelikler yer alır. Gerekli görülmesi hâlinde üç aylık süre  aynı koşullarda bir katına kadar uzatılır. 

(c) Aynı kişiyle ilgili olarak aynı dönemde birden fazla memur refakat izni 
kullanamaz. 

(ç)  Aynı  kişi  ve  aynı  vakaya  dayalı  olarak  verilecek  refakat  izninin  toplam  süresi altı ayı geçemez. 

(d) İzin süresi içinde refakati gerektiren durumun ortadan kalkması hâlinde  memur iznin bitmesini beklemeksizin göreve başlar. Bu durumda veya izin süresinin  bitiminde göreve başlamayan memurlar, izinsiz ve özürsüz olarak görevlerini terk 

etmiş sayılarak haklarında 657 sayılı Kanun ve özel kanunların ilgili hükümlerine göre  işlem yapılır. 

(e)  (Ek:  05/04/2013-485808  Bakan  Onayı)  Bu  fıkraya  göre  verilecek  izin  memurun isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir. 

Hastalık raporlarının hastalık iznine çevrilmesi 

MADDE 12- (1) Hastalık raporlarının hastalık iznine çevrilebilmesi için; 

(a) Memurların hastalık raporlarının, ilgili mevzuatında belirtilen usul ve esaslar 

çerçevesinde  kendilerini  tedavi  eden  kurum  tabipliği,  aile  hekimliği  veya  Sosyal  Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli sağlık hizmeti sunucuları tarafından düzenlenmesi, 

(b)  Sosyal  Güvenlik  Kurumu  ile  sözleşmesi  bulunmayan  sağlık  hizmeti  sunucuları tarafından verilen ve istirahat süresi on günü geçmeyen raporların, Sosyal  Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli sağlık hizmeti sunucusu hekimi tarafından, istirahat  süresi on günü aşan raporların ise Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli sağlık  hizmeti sunucusu sağlık kurulunca onanması, 

(c)  Yurt  dışında  sürekli  görevli  memurlar  ile  geçici  görevle  veya  bilgi  ve  görgüsünü artırmak, staj yapmak gibi sebeplerle yurt dışına gönderilen ya da yıllık  izinlerini  yurt  dışında  kullanırken  hastalanan  memurların  hastalık  raporlarının  ilgili  ülkenin mahallî mevzuatına göre düzenlenmiş olması, 

ç) Hastalık raporlarının, geçici görev ve kanunî izinlerin kullanılması durumu ile  acil vakalar hariç, memuriyet mahallindeki veya hastanın sevkinin yapıldığı sağlık  hizmeti sunucularından alınması, gerekir. 

(2) Hastalık raporlarının aslının veya bir örneğinin en geç raporun düzenlendiği  günü takip eden günün mesai saati bitimine kadar elektronik ortamda veya uygun  yollarla bağlı olunan disiplin amirine intikal ettirilmesi; örneği gönderilmiş ise, rapor  süresi sonunda raporun aslının teslim edilmesi zorunludur. Yıllık iznini yurt dışında  geçiren memurların aldıkları hastalık raporları, dış temsilciliklerce onaylanmalarını  müteakip en geç izin bitim tarihinde disiplin amirlerine intikal ettirilir. 

(3) Bu Yönerge ile tespit edilen usul ve esaslara uyulmaksızın alınan hastalık 
raporlarına dayanılarak hastalık izni verilemez. Hastalık raporlarının bu Yönerge ile 

tespit  edilen  usul  ve  esaslara  uygun  olmaması  hâlinde  bu durum  memura  yazılı  olarak bildirilir. Bu bildirim üzerine memur, bildirimin yapıldığı günü takip eden gün  göreve   gelmekle   yükümlüdür.   Bildirim   yapıldığı   hâlde   görevlerine   başlamayan  memurlar izinsiz ve özürsüz olarak görevlerini terk etmiş sayılarak haklarında 657  sayılı Kanun ve özel kanunların ilgili hükümleri uyarınca işlem yapılır. 

(4) Hastalık raporlarının fenne aykırı olduğu konusunda tereddüt bulunması  hâlinde  memur  hastalık  izni  kullanıyor  sayılmakla  birlikte  Sağlık  Bakanlığınca  belirlenen ve memurun bulunduğu yere yakın bir hakem hastaneye sevk edilir ve  sonucuna göre işlem yapılır. 

(5) Memurlara hastalık raporlarında gösterilen süreler kadar hastalık izni verilir. 
(6)  Hastalık  izni  6  ncı  maddede  belirtilen  amirler  tarafından  verilir.  Ancak, 

geçici  görev  veya  vekâlet  sebebiyle  diğer  kurumlarda  görevli  memurlara  görev  yaptıkları  kurumların  izin  vermeye  yetkili  amirlerince,  yurt  dışında  geçici  görevli  memurlara ise misyon şeflerince hastalık izni verilir. 

Yıllık izinde iken verilen hastalık raporları 

MADDE 13- (1) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun 

hastalık izin süresinin yıllık izninin bittiği tarihten önce sona ermesi hâlinde, memur  kalan yıllık iznini kullanmaya devam eder. 

(2) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun hastalık izin 

süresinin yıllık izninin kalan kısmından daha fazla olması hâlinde, hastalık izninin  bitimini müteakiben memurun göreve başlaması zorunludur. 

(3) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun hastalık izni  ile yıllık izninin aynı tarihte bitmesi hâlinde, memur izinlerin bittiği tarihte görevine  başlar. 

(4) Hastalık izni sebebiyle kullanılamayan yıllık izinler, 7 nci maddeye göre 
kullandırılır. 

Memurun iyileştiğine dair sağlık raporu 

MADDE 14- (1) Azami süreler kadar hastalık izni kullanan memurun bu iznin 

sonunda işe başlayabilmesi için iyileştiğine dair resmî sağlık kurulu raporunu ibraz  etmesi  zorunludur.  Bu  rapor,  yurt  dışındaki  memurlar  için  mahallî  usule  göre  düzenlenir.  İzin  süresinin  sonunda,  hastalığının  devam  ettiği  resmî  sağlık  kurulu  raporu  ile  tespit  edilen  memurun  izni  11  inci  maddenin  ikinci fıkrasında  belirtilen  süreler  kadar  uzatılır.  Bu  sürenin  sonunda  da  iyileşemeyen  memur  hakkında  emeklilik hükümleri uygulanır. 

Aylıksız izin 

MADDE 15- (1) Memurlara, refakat izninin bitiminden itibaren, sağlık kurulu 

raporuyla belgelendirilmesi şartıyla, istekleri üzerine on sekiz aya kadar aylıksız izin 
verilebilir. 

(2) Doğum yapan memura doğum sonrası analık izni süresinin bitiminden, eşi  doğum yapan memura ise doğum tarihinden itibaren olmak üzere, istekleri üzerine  yirmi dört aya kadar toptan veya kısım kısım aylıksız izin verilir. Aylıksız izin süresinin  bitimine bir aydan daha az bir süre kalanlara bu kapsamda aylıksız izin verilmez. 

(3) Üç yaşını doldurmamış bir çocuğu eşiyle birlikte veya münferit olarak evlat  edinen memurlar ile memur olmayan eşin münferit olarak evlat edinmesi hâlinde  memur olan eşlerine, çocuğun ana ve babasının rızasının kesinleştiği tarihten veya  vesayet dairelerinin izin verme tarihinden itibaren, istekleri üzerine yirmi dört aya  kadar aylıksız izin verilir. Evlat edinen her iki eşin memur olması durumunda bu süre,  eşlerin talebi üzerine yirmi dört aylık süreyi geçmeyecek şekilde, birbirini izleyen iki  bölüm hâlinde eşlere kullandırılabilir. 

(4) Özel burs sağlayan ve bu burstan istifade etmesi için kendilerine aylıksız  izin   verilenler  de  dâhil  olmak  üzere  burslu  olarak  ya  da  bütçe  imkânlarıyla  yetiştirilmek üzere yurt dışına gönderilen; sürekli görevle yurt içine ya da yurt dışına  atanan veya en az altı ay süreyle yurt dışında geçici olarak görevlendirilen memurlar  veya  diğer  personel  kanunlarına  tâbi  olanlar  ile  yurt  dışına  kamu  kurumlarınca  gönderilmiş  olan  öğrencilerin  memur olan eşleri  ve  yabancı  bir  memlekette  veya  uluslararası bir kuruluşta görev almak üzere izin verilenlerin memur olan eşlerine  görev veya öğrenim süresi içinde aylıksız izin verilebilir. 

(5)  Memura,  yıllık  izinde  esas  alınan  süreler  itibarıyla  beş  hizmet  yılını  tamamlamış  olması  ve  isteği  hâlinde memuriyeti  boyunca  ve  en  fazla  iki  defada  kullanılmak üzere, toplam bir yıla kadar aylıksız izin verilebilir. Ancak, sıkıyönetim,  olağanüstü hâl veya genel hayata müessir afet hâli ilan edilen bölgelere 657 sayılı  Kanunun 72 nci maddesi gereğince belli bir süre görev yapmak üzere zorunlu olarak  sürekli  görevle  atananlar  hakkında  bu  bölgelerdeki  görev  süreleri  içinde  bu  fıkra  hükmü uygulanmaz. 

(6) Yabancı memleketlerin resmi kurumlarında veya uluslararası kuruluşlarda  görevlendirilen  memurlara,  merkez  teşkilatında  görev  yapanlar  bakımından  görev  yaptığı birim, taşra teşkilatında görev yapanlar bakımından ise görev yaptığı valilik 

teklifi ve İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğünün önerisi üzerine Bakan tarafından her  üç   yılda   bir   Bakan   onayı   yenilemek   kaydıyla,   memuriyet   süresince   yabancı  memleketlerin  resmi  kurumlarında  görev  alanlar  için  10,  uluslararası  kuruluşlarda  görev alanlar için 21 yıla kadar aylıksız izin verilebilir. 

(7) Memurlardan mesleklerine ait hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgilerini  artırmak  veya  staj  yapmak  üzere  yurt  dışına  gönderilenlere,  657  sayılı  Devlet 

Memurları  Kanununun  79  uncu  maddesi  dikkate  alınarak  aylıklı  izin  verilebilir.  Şahsen özel burs sağlayanlara aylıksız izin verilebilmesi için bursun miktarı, şekli,  süresi ve kaynağı bakımından izin vermekle yetkili makamca uygun bulunması şarttır. 

(8) Muvazzaf askerliğe ayrılan memurlar askerlik süresince görev yeri saklı  kalarak aylıksız izinli sayılır. 

Göreve başlama zorunluluğu 

MADDE 16- (1) Aylıksız izin alanlar, izin süresinin bitiminden önce izne konu 

olan özrünün ortadan kalkması halinde derhal görevine dönmek zorundadır. Aylıksız  izin süresinin bitiminden önce mazereti gerektiren sebebin ortadan kalkması hâlinde,  on gün içinde göreve dönülmesi zorunludur. Aylıksız izin süresinin bitiminde veya  mazeret   sebebinin   kalkmasını   izleyen   on   gün   içinde   görevine   dönmeyenler,  memuriyetten çekilmiş sayılır. 

(2)  Muvazzaf  askerlik  için  aylıksız  izine  ayrılanların  göreve  dönmek  için  başvuru tarihinden itibaren azami 30 gün içinde göreve başlatılmaları zorunludur. 

(3) Aylıksız izin kullanmakta iken hastalık raporu verilen ve raporda belirtilen  dinlenme süresinin bitimi aylıksız izin süresinin bitiminden sonraki bir tarihe rastlayan  memurlar, izne çevrilmiş olmak şartıyla raporda belirtilen sürenin sonunda göreve  başlarlar. 

Aylıksız izin vermekle yetkili amirler 

MADDE  17-  (1)  Aylıksız  izin,  15  inci  maddenin  altıncı  fıkrası  hariç  olmak 

üzere, memurun isteği üzerine; 

a) (Ek: 13/05/2013-943496 Bakan Onayı) Merkez teşkilâtında;   

1) Müsteşar, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanı, Rehberlik ve Denetim Başkanı,  Basın  ve  Halkla  İlişkiler  Müşaviri,  bakanlık  müşavirleri  ve  Özel  Kalem  Müdürüne  Bakan, 

2)  Müsteşar  Yardımcıları,  İç  Denetim  Birimi  Başkanı  ve  birim  amirlerine  Müsteşar, 

3) Diğer memurlara İnsan Kaynakları Genel Müdürü 

b) Taşra teşkilâtında; 

1) İl millî eğitim müdürlerine vali, ilçe millî eğitim müdürlerine kaymakam, 

2)  (Değişik:  10/04/2015-33052  Bakan  Onayı)  Diğer  memurlardan  il  milli 

eğitim müdürlüklerinde görev yapanlar ile il milli eğitim müdürlüğüne bağlı eğitim  kurumlarında görev yapanlara il milli eğitim müdürü, ilçe milli eğitim müdürlüklerinde  görev  yapanlar  ile  ilçe  milli  eğitim  müdürlüğüne  bağlı  eğitim  kurumlarında  görev  yapanlara ilçe milli eğitim müdürü, 

c) Yurt dışı teşkilâtında; 

1) Bağlı oldukları misyon şefinin uygun görüşü üzerine eğitim müşavirlerine ve 

eğitim ataşesine Müsteşar,  
tarafından verilir. 

Diğer izinler 

MADDE 18- (1) Memurun kullanacağı diğer izinlere ilişkin uyulacak hususlar 

şunlardır: 

a) Özre bağlı yer değiştirme istekleri norm kadro yetersizliği sonucu yerine 

getirilemeyen    öğretmenlere    istekleri    üzerine    652    sayılı    Kanun    Hükmünde  Kararnamenin 37 nci maddesinin beşinci fıkrasına göre, diğer memurlardan eşlerinin  bulunduğu yere ataması yapılamayanlara ise istekleri üzerine 657 sayılı Kanunun 72  nci maddesine göre izin verilebilir. 

b)  Memurlardan  Türkiye  ve  Orta  Doğu  Amme  İdaresi  Enstitüsüne  devam  edenlere, eğitimleri süresince aylıklı izin verilir. (Mülga ibare: 05/04/2013-485808  Bakan Onayı). 

c)  Hizmetleri  sırasında  radyoaktif  ışınlarla  çalışan  personele,  her  yıl  yıllık  izinlerine ilaveten bir ay süreyle sağlık izni verilir. 

ç)   Barışta   ve   seferde   muvazzaflık   hizmeti   dışında   silâhaltına   alınan  memurlara, silâhaltında bulundukları sürece izin verilir. 

d) Öğretmenler hariç olmak üzere, fazla çalışma ücreti verilmeksizin günlük  çalışma saatleri dışında çalıştırılan memurlara, fazla çalışmasının her 8 saati bir gün  hesap edilerek izin verilir. Fazla çalışmaları karşılığında ayrıca ek ders ücretinden  yararlandırılmaları  öngörülmeyen  okul/kurum  yöneticilerine  de  bu  kapsamda  izin  verilir. Bu şekilde verilecek iznin en çok 10 günlük kısmı yıllık izinle birleştirilerek o yıl  içinde kullandırılabilir. 

e) (Ek: 05/04/2013-485808 Bakan Onayı) Memurlardan lisansüstü öğrenime  devam edenlere, görevlerini aksatmamak şartıyla izin verilmesi hususunda gerekli  kolaylık sağlanır. Öğretmenlerin ders programları, lisansüstü öğrenimlerine devam  edebilmelerine imkân verecek şekilde düzenlenir.   

(2) Birinci fıkrada düzenlenen izinler, birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerine göre 
verileceklere 17 nci maddede belirtilen amirler, diğer bentlere göre verileceklere 6 ncı 

maddede belirtilen amirler tarafından verilir. 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM 

Sözleşmeli Personelin İzinleri 

İzin çeşitleri 

MADDE 19- (1) Sözleşmeli personel için öngörülen izin çeşitleri şunlardır:  a) Yıllık izin, 

b) Mazeret izni, 

c) Hastalık izni, 

ç) Diğer izinler. 

Yıllık izin 

MADDE  20-  (1)  Sözleşmeli  personelden  hizmet  süreleri  bir  yıldan  on  yıla 

kadar (on yıl dâhil) olanların yıllık izin süreleri yirmi gün, on yıldan fazla olanların ise  otuz gündür. 

(2) Sözleşmeli personele verilecek yıllık izin süresinin hesabında 217 sayılı  Devlet  Personel  Başkanlığı  Kuruluş  ve  Görevleri  Hakkında  Kanun  Hükmünde  Kararnamenin  2  nci  maddesinde  sayılan  kurumlarda  sosyal  güvenlik  kurumlarına  prim ödemek suretiyle geçen süreler dikkate alınır. 

(3)   Yıllık   izinler,   görevin   aksamaması   şartıyla   amirin   uygun   bulacağı  zamanlarda toptan veya kısım kısım kullanılabilir. 

(4) Sözleşmeli öğretmenler yaz ve dinlenme tatillerinde izinli sayılırlar. Bunlara  ayrıca yıllık izin verilmez. 

Yıllık izin vermekle yetkili amirler ve amirin takdir hakkı 

MADDE 21- (1) Yıllık izin, sözleşmeli personelin isteği üzerine 6 ncı maddede 

belirtilen amirler tarafından verilir. 

(2) Amirler, sözleşmeli personelin yıllık izinlerini kullanmalarında takdir hakkına 

sahiptir. Amirler bu haklarını, görevin aksamamasını göz önünde bulundurarak açıklık  ve  eşitlik  kuralları  içinde  sözleşmeli  personelin  yılı  içinde  izin  kullanma  zamanını  planlayarak kullanırlar. 

İzinli sözleşmeli personelin göreve çağrılması 

MADDE   22-   (1)   Yıllık   iznini   kullanmakta   olan   sözleşmeli   personelden 

hizmetine ihtiyaç duyulanlar, izin vermeye yetkili amirler veya üst amirlerce yazılı  veya  kayıt  altına  alınmak  şartıyla  sözlü  olarak  göreve  çağırılabilir.  Bu  durumda  sözleşmeli personelin belli yol süresini takip eden ilk iş gününde görevine dönmesi  zorunludur. 

Mazeret izni 

MADDE 23- (1) Mazeret izinlerinin kullanılmasına ilişkin uyulacak hususlar 

şunlardır:  

a) Kadın sözleşmeli personele doğum yapmasından önce 8 hafta ve doğum 

yaptığı tarihten itibaren 8 hafta olmak üzere toplam 16 hafta süre ile aylıklı izin verilir.  Çoğul gebelik halinde doğumdan önceki 8 haftalık süreye 2 hafta süre eklenir. Sağlık  durumu  uygun  olduğu  takdirde  hekimin  onayı  ile  sözleşmeli  personel  isterse  doğumdan önceki 3 haftaya kadar çalışabilir. Bu durumda, sözleşmeli personelin  çalıştığı süreler doğum sonrası sürelere eklenir. 

b) Kadın sözleşmeli personele, bir yaşından küçük çocuklarını emzirmeleri için  günde toplam bir buçuk saat süt izni verilir. 

c) Erkek sözleşmeli personele, isteği üzerine eşinin doğum yapması nedeniyle  doğum tarihinden itibaren iki gün izin verilir. 

ç) Sözleşmeli personele, isteği üzerine kendisinin veya çocuğunun evlenmesi  halinde evlilik tarihinden itibaren üç gün izin verilir. 

d)   Sözleşmeli   personele,    isteği   üzerine   annesinin,   babasının   eşinin,  çocuğunun veya kardeşinin ölümü halinde ölüm tarihinden itibaren üç gün izin verilir. 

(2) Mazeret izni sözleşmeli personele isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen  amirler tarafından verilir. 

Hastalık izni 

MADDE  24-  (1)  Sözleşmeli  personele,  resmi  hekim  raporuna  bağlı  olarak 

ücretli hastalık izni verilebilir. 

(2) Hastalık izni, 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir. 

Diğer izinler 

MADDE 25- (1) Hizmetleri sırasında radyoaktif ışınlarla çalışan ve doğrudan 

radyasyona maruz kalan sözleşmeli personele ilgili mevzuatı uyarınca ücretli sağlık  izni verilir. Bu izin, 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından verilir. 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM 
Geçici Personelin İzinleri 

İzin çeşitleri 

MADDE 26- (1) Geçici personel için öngörülen izin çeşitleri şunlardır: 

a) Ücretli izin, 

b) Mazeret izni,  c) Hastalık izni,  ç) Diğer izinler. 

Ücretli izin 

MADDE 27- (1) Geçici personele, çalıştıkları her ay için azami iki gün ücretli 

izin verilebilir. Bu izinler toplu olarak da kullandırılabilir. 

(2) Ücretli izin geçici personele isteği üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler 

tarafından verilir., 

Mazeret izni 

MADDE 28- (1) Geçici personele doğum yapmasından önce 8 hafta ve doğum 

yaptığı tarihten itibaren 8 hafta olmak üzere toplam 16 hafta süre ile aylıklı izin verilir.  Çoğul gebelik halinde doğumdan önceki 8 haftalık süreye 2 hafta süre eklenir. Sağlık  durumu uygun olduğu takdirde hekimin onayı ile geçici personel isterse doğumdan  önceki 3 haftaya kadar çalışabilir. Bu durumda, geçici personelin çalıştığı süreler  doğum sonrası sürelere eklenir. 

(2) Geçici personele, çocuklarını emzirmeleri için doğum sonrası izin süresinin  bitim tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde bir buçuk  saat süt izni verilir. 

(3) Geçici personele, isteği üzerine eşinin doğum yapması nedeniyle doğum  tarihinden itibaren yedi gün ücretli mazeret izni verilir.  

(4)  Geçici personele, isteği üzerine kendisinin veya çocuğunun evlenmesi  halinde evlilik tarihinden itibaren yedi gün ücretli mazeret izni verilir. 

(5)  (Ek: 13/05/2013-943496 Bakan Onayı) Geçici personele, isteği üzerine  annesinin,  babasının,  eşinin,  çocuğunun,  kardeşinin  veya  eşinin  anne,  baba  ve  kardeşinin ölümü hâlinde ölüm tarihinden itibaren yedi gün ücretli mazeret izni verilir.   

(6)    Mazeret  izni  geçici  personele  isteği  üzerine  6  ncı  maddede  belirtilen  amirler tarafından verilir. 

Hastalık izni 

MADDE 29- (1) Geçici personele, resmî hekim raporuna bağlı olarak yılda 

otuz günü geçmemek üzere ücretli hastalık izni verilebilir. 

(2) Hastalık izni geçici personele 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından 

verilir. 

Diğer izinler 

MADDE 30- (1) Hizmetleri sırasında radyoaktif ışınlarla çalışan ve doğrudan 

radyasyona maruz kalan geçici personele ilgili mevzuatı uyarınca ücretli sağlık izni  verilir.  Bu  izin  geçici  personele  isteği  üzerine  6  ncı  maddede  belirtilen  amirler  tarafından verilir. 

BEŞİNCİ BÖLÜM  İşçilerin İzinleri 

İzin çeşitleri 

MADDE 31- (1) İşçiler için öngörülen izin çeşitleri şunlardır:  a) Yıllık ücretli izin, 

b) Ücretsiz izin. 

Yıllık ücretli izin 

MADDE 32- (1) İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de 

içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir. 

(2) Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez. 

(3) Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde 

çalışanlara bu Yönergenin yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz. 

(4) İşçilerin yıllık izin süreleri, hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl 

dâhil) olanlar bakımından on dört günden, beş yıldan fazla on beş yıldan az olanlar  bakımından yirmi günden, on beş yıl (dahil) ve daha fazla olanlar bakımından yirmi  altı günden az olamaz. Ancak on sekiz ve daha küçük yaştaki işçiler ile elli ve daha  yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz. 

(5) Yıllık izin süreleri iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir. 

Yıllık ücretli izne hak kazanma ve izni kullanma dönemi 

MADDE 33- (1) Yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında 

işçilerin, aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları süreler birleştirilerek  göz  önüne  alınır.  Bu  sürelere,  bir  işverenin  4857  sayılı  Kanun  kapsamına  giren  işyerinde  çalışmakta  olan  işçilerin  aynı  işverenin  işyerlerinde  4857  sayılı  Kanun  kapsamına girmeksizin geçirmiş bulundukları süreler de dâhil edilir. 

(2) Bir yıllık süre içinde 4857 sayılı Kanunun 55 inci maddesinde sayılan haller  dışındaki sebeplerle işçinin devamının kesilmesi halinde bu boşlukları karşılayacak  kadar hizmet süresi eklenir ve bu suretle işçinin izin hakkını elde etmesi için gereken  bir yıllık hizmet süresinin bitiş tarihi gelecek hizmet yılına aktarılır. 

(3) İşçinin gelecek izin hakları için geçmesi gereken bir yıllık hizmet süresi, bir  önceki izin hakkının doğduğu günden başlayarak gelecek hizmet yılına doğru ve  ikinci fıkra ile 4857 sayılı Kanunun 55 inci maddesi hükümleri gereğince hesaplanır. 

(4) İşçiler yıllık ücretli izinlerini, bir ila üçüncü fıkralar ile 4857 sayılı Kanunun  55 inci maddesi hükümlerine göre hesaplanacak her hizmet yılına karşılık olmak  üzere gelecek hizmet yılı içinde kullanırlar. 

(5)  Aynı  bakanlığa  bağlı  işyerleri  ile  aynı  bakanlığa  bağlı  tüzel  kişilerin  işyerlerinde geçen süreler ile kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel  kanunla verilmiş yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar veya bunlara bağlı  işyerlerinde geçen süreler, işçinin yıllık ücretli izin hakkının hesaplanmasında göz  önünde bulundurulur. 

Yıllık ücretli izin bakımından çalışılmış gibi sayılan haller 

MADDE 34- (1) Yıllık ücretli izin hakkının hesabında; 

a)  4857  sayılı  Kanunun  25  inci  maddesinin  (I)  numaralı  bendinin  (b)  alt 

bendinde  öngörülen  süreden  fazla  olmamak  üzere,  işçinin  uğradığı  kaza  veya  tutulduğu hastalıktan ötürü işine gidemediği günler, 

b) Kadın işçilerin 4857 sayılı Kanunun 74 üncü maddesi gereğince doğumdan  önce ve sonra çalıştırılmadıkları günler, 

c) Bir yılda 90 günden fazla olmamak üzere, işçinin muvazzaf askerlik hizmeti  dışında manevra veya herhangi bir kanundan dolayı ödevlendirilmesi sırasında işine  gidemediği günler, 

ç) İşçinin yeniden işe başlaması şartıyla, çalışmakta olduğu işyerinde zorlayıcı  sebepler yüzünden işin aralıksız bir haftadan çok tatil edilmesi sonucu olarak işçinin  çalışmadan geçirdiği zamanın on beş günü,  

d) 4857 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinde belirtilen süreler, 

e) Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri, 

f)    3153    sayılı    Kanuna    dayanılarak    çıkarılan    tüzüğe    göre    röntgen 

muayenehanelerinde  çalışanlara  pazardan  başka  verilmesi  gereken  yarım  günlük  izinler, 

g)   İşçilerin   arabuluculuk   toplantılarına   katılmaları,   hakem   kurullarında  bulunmaları, bu kurullarda işçi temsilciliği görevlerini yapmaları, çalışma hayatı ile  ilgili  mevzuata  göre  kurulan  meclis,  kurul,  komisyon  ve  toplantılara  yahut  işçilik  konuları ile ilgili uluslararası kuruluşların konferans, kongre veya kurullarına işçi veya  sendika temsilcisi olarak katılması sebebiyle işlerine devam edemedikleri günler, 

ğ) İşçilerin evlenmelerinde üç güne kadar, ana veya babalarının, eşlerinin,  kardeş veya çocuklarının ölümünde üç güne kadar verilecek izinler, 

h) İşveren tarafından verilen diğer izinler ile 4857 sayılı Kanunun 65 inci 
maddesindeki kısa çalışma süreleri,  

ı)  İşçiye  4857  sayılı  Kanun  kapsamında  verilmiş  bulunan  yıllık  ücretli  izin  süresi, çalışılmış gibi sayılır. 

Yıllık ücretli iznin uygulanması 

MADDE 35- (1) Yıllık ücretli izin işveren tarafından bölünemez. 

(2)  Bu  iznin  4857  sayılı  Kanunun  53  üncü  maddesinde  gösterilen  süreler 

içinde işveren tarafından sürekli bir şekilde verilmesi zorunludur. Ancak bu kapsamda  öngörülen izin süreleri, tarafların anlaşması ile bir bölümü on günden aşağı olmamak  üzere en çok üçe bölünebilir. 

(3) İşveren tarafından yıl içinde verilmiş bulunan diğer ücretli ve ücretsiz izinler  veya dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izne mahsup edilemez. 

(4)  Yıllık  ücretli  izin  günlerinin  hesabında  izin  süresine  rastlayan  ulusal  bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz. 

(5)  Yıllık  ücretli  izinleri  işyerinin  kurulu  bulunduğu  yerden  başka  bir  yerde  geçirecek   olanlara   istemeleri   ve   bu   hususu   belgelemeleri   şartıyla   gidiş   ve  dönüşlerinde  yolda  geçecek  süreleri  karşılamak  üzere  işveren  toplam  dört  güne  kadar ücretsiz izin vermek zorundadır. 

İşveren,  işyerinde  çalışan  işçilerin  yıllık  ücretli  izinlerini  gösterir  izin  kayıt  belgesi  tutmak zorundadır. 

(6) Yıllık ücretli izin işçilere istekleri üzerine 6 ncı maddede belirtilen amirler  tarafından verilir. 

Ücretsiz izin 

MADDE 36- (1) İşçilere, bakmaya mecbur olduğu veya işçi refakat etmediği 

takdirde hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin  ağır kaza geçirmesi veya önemli bir hastalığa tutulmuş olması hallerinde, bu hallerin  raporla belgelendirilmesi şartıyla, istekleri üzerine en çok altı aya kadar ücretsiz izin  verilebilir. Aynı şartlarla bu süre bir katına kadar uzatılabilir. 

(2) İşçilere, 10 hizmet yılını tamamlamış olmaları ve istekleri halinde işçilik 
süreleri boyunca ve bir defada kullanılmak üzere altı aya kadar ücretsiz izin verilebilir.  (3)  Yetiştirilmek  üzere  (burslu  veya  kendi  imkânlarıyla  gidenler  dâhil)  yurt 
dışına Devlet tarafından gönderilen öğrenci ve memurlarla, yurt içine ve yurt dışına  sürekli görevle atanan memurların işçi olan eşlerine işçilik süresince her defasında bir  yıldan az olmamak üzere en çok sekiz yıla kadar ücretsiz izin verilebilir. Ücretsiz izin  süresinin bitiminden önce mazeretini gerektiren sebebin kalkması halinde, işçi derhal  görevine dönmek zorundadır. Mazeret sebebinin kalkması halinde veya ücretsiz izin 

süresinin  bitiminden  itibaren  10  gün  içinde  görevine  dönmeyenler  hizmet  akdini  feshetmiş sayılır. 

(4)  Ücretsiz  izin  işçilere  istekleri  üzerine  17  nci  maddede  belirtilen  amirler  tarafından verilir. 

ALTINCI BÖLÜM 

Çeşitli ve Son Hükümler 

İzin süresini kısaltma ve kaldırma yetkisi 

MADDE 37- (1) Savaş ve olağanüstü durumlarda verilecek izinler, Başbakan, 

Bakan ve valilerce kaldırılabilir veya süresi kısaltılabilir. 

Belge kullanımı 

MADDE  38-  (1)  Her  türlü  izinlerde  izne  ayrılanlar  için  görevli  bulunduğu 

birimlerce İzin Onay Belgesi düzenlenir. Bu belgenin bir bölümü izne konu olan diğer  belgelerle birlikte izni kullananın özlük dosyasına konulur. Bir bölümü ise izne ayrılan  personele  verilir.  Ayrıca  izinlere  ilişkin  bilgiler,  düzenli  olarak  MEBBİS  e-personel  modülüne  işlenerek  sisteme  yansıtılır.  İşlenen  kişisel  kayıtlar  İzin  Takip  Kontrol  Kartından izlenir. 

(2) Özlük dosyası Bakanlıkta tutulan personelden aylıksız izin verme yetkisi  valilikte bulunanların izin onaylarının bir sureti, dosyalarına konulmak üzere 15 gün  içinde  Bakanlığa  (İnsan  Kaynakları  Genel  Müdürlüğü)  gönderilir  ve  MEBBİS  e- personel modülüne işlenerek sisteme yansıtılır. 

Görev yeri değiştirilenlerin izin bilgileri 

MADDE  39-  (1)  Görev  yeri  değiştirilen  personelin  yıl  içinde  izin  kullanıp 

kullanmadığı;  kullanmış  ise  türü,  süresi,  hangi  yıla  ait  olduğu  ve  hangi  tarihler  arasında  kullandığı,  MEBBİS  e-personel  modülüne  işlenerek  sisteme  yansıtılır.  İşlenen kişisel kayıtlar İzin Takip Kontrol Kartından izlenir. 

İzne ayrılan personele vekâlet 

MADDE 40- (1) İzin vermeye yetkili amirler, izne ayrılacak personele kimin 

vekâlet edeceğini personelin izne ayrılmasından önce belirler. Vekâlet görevinin, özel  bir  hüküm  yoksa  hiyerarşik  kademeler  dikkate  alınarak,  izne  ayrılan  personele  makam ve unvan bakımından en yakın olana verilmesi esastır. 

Sorumluluk 

MADDE  41-  (1)  İzne  ayrılan  personel,  kullandığı  iznin  bitimini  izleyen  ilk 

çalışma gününde görevine başlamak zorundadır. Kurumunca kabul edilebilir özrü  olmaksızın  izin  bitiminde  görevine  başlamayan,  izin  belgelerinde  yanlış  beyanda  bulunan  ve  onaylı  belgelere  aykırı  davrananlar  hakkında  ilgili  disiplin  hükümleri  uygulanır. 

Yetki devri 

MADDE 42- (1) İzin vermekle yetkili amirler, bu yetkilerini alt kademelere 

devredebilirler. 

İznin yurt dışında geçirilmesi 

MADDE 43- (1) Kanunî izin sürelerini yurt dışında geçirmek isteyen personelin 

bu durumu İzin Onay Belgesinde belirtmesi yeterlidir. 

(2) Öğretmenlerden yarıyıl ve yaz tatillerini yurt dışında geçirmek isteyenlerin,  iznin geçirileceği adresi disiplin amirine yazılı olarak bildirmesi yeterlidir. 

Kazanılmış haklar 

MADDE 44- (1) Bu Yönerge kapsamındaki personele daha elverişli hak ve 

menfaatler sağlayan kanun, yönetmelik veya sözleşmeden doğan kazanılmış haklar  saklıdır. 

Hüküm bulunmayan hâller 

MADDE  45-  (1)  Bu  Yönergede  hüküm  bulunmayan  hâllerde  ilgili  mevzuat 

hükümleri uygulanır. 

Yürürlükten kaldırma 

MADDE  46-  (1)  Bu  Yönergenin  yürürlüğe  girdiği  tarih  itibarıyla  Bakanlık 

Makamının 13/02/2001 tarihli ve B.08.0.PGM.0.23.01.03-6-490/17730 sayılı Onayı ile  yürürlüğe   konulan   Millî   Eğitim   Bakanlığı   Personeli   İzin   Yönergesi   yürürlükten  kaldırılmıştır. 

Yürürlük 

MADDE 47- (1) Bu Yönerge onay tarihinde yürürlüğe girer. 

Yürütme 

MADDE 48- (1) Bu Yönerge hükümlerini Bakan yürütür.